به رسم احترام سلام

به رسم ادب سپاس و فراوان سپاس به خاطر همه زحمات بی دریغ،به خاطر همه لحظه هایی که همه با هم به خاطر یک هدف قدم در کلاس گذاشتیم و تو با عشقی مقدس زکات علمی را که فرا گرفته بودی پرداختی،برایم گفتی و گفتی

اما از آنچه که از آن سوی آبها بوده،آنچه هست و خواهد بود و باید باشدو داخل پرانتز گفتی : البته اینها در ایران اجرایی نیست!!!

نام ما را از لیست بایدها حذف کردی و گفتی آنچه داریم جز تکرار بی محابای آنچه آن سوی آبها بوده نیست!

از من و آنچه بودم ،آنچه میتوانم باشم،از آنچه از دست داده ام و برای به دست آوردنش چه باید بکنم نگفتی!از بزرگانی که که برای بودنم در اینجا از چه ها گذشتند و من از یاد برده ام ،از تلاش همان عده ای که هنوز هستند و پایبند وبرای اعتقاد و آرمان خود،برای خدمتگذاری از همه چیز گذشته و هنوز راه را میروند نگفتی! از آنهایی که گمنامند!

از نقش تک تک ما برای رسیدن ،برای گام نهادن در جای پای آنها نگفتی،از تلاش خودت برای برگرداندن از دست رفته ها ، از گامهای موثرت،هرچند کوچک نگفتی تا با دیدنت افقی برایم ترسیم شود که من هم به اندازه یک شمع در خاموشی تاریکی نقش داشته باشم تا خود خورشید بیاید !! تا سحری که نزدیک است اگر...

و در این میان هیچ کس صدای مرگ آرمان را نشنید.. هیچکس صدای شکستن اعتماد به نفسم را،له شدن هویتم را نشنید !!!......

سکوت بود وتایید!!

هیچکس نپرسید که 

چرا میان قشر جوان دانشجو که باید مبدا تحولات باشد ،اینقدر ناامیدی و بی تفاوتی و نداشتن یک افق از کجا و چرا پیدا شد؟؟؟؟؟!!

دلم زخم برمیداشت و صدای امام (ره) در گوشم می پیچید :

"...مبادا اساتید و معلمینی که به وسیله معاشرتها  و مسافرت به جهان به اصطلاح متمدن،جوانان ما را که تازه از اسارت و استعمار رهیده اند،سرزنش و تحقیر نمایندو خدای ناکرده از پیشرفت و استعداد خارجیها بت بتراشند و روحیه پیروی و تقلید و گداصفتی را در ضمیر جوانان تزریق نمایند.به جای اینکه گفته شود دیگران کجا رفتند و ما کجا هستیم ،به هویت انسانی خود توجه کنند و روح توانایی و راه و رسم استقلال را زنده نگه دارند. مبارزه علمی برای جوانان زنده کردن روح جستجو و کشف واقعیته و حقیقتهاست."

ای کاش میشد این صدا را بلند کرد تا همه بشنوند... ایمان دارم که فطرتهایی که بیدار است،وجدانهایی که خاموش نیست،همه این کلام را به گوش جان خواهند سپرد !! دست به قلم بردم ، قلمی که پروردگارم به آن سوگند خورده است..

 برای تو استاد عزیزم تا به یاد بیاوری ،تا بدانی من و همکلاسی هایم ، من و دوستانم چقدر به حمایت تو ، به ایمان تو ،به امید تو و امیدی که به من میدهی ، به راهی که جلوی پایم میگذاری نیازمندیم ! ! !

نیازمند جهاد تو برای رسیدن و نیازمند چراغ راه بودنت........

برایت بهترینها را از خدایم خواهانم...

روزت مبارک...

منبع:http://azaderaha.mihanblog.com

عکس بالا از «یاهو» است (یاهو یک تشکر برای ذکر منبع به من بدهکار شد!) که چند روز پیش روی صفحه اصلی‌اش قرار داشت. عکس کوچکی است، اگر بزرگ بود می‌گذاشتمش روی دسکتاپ لپ تاپم تا مرتب چشمم بیفتد به این نوشته روی دیوار و فشار خونم بیفتد پایین! اول که عکس را دیدم یک لحظه فکر کردم، جایی در ایران است. وقتی فهمیدم مربوط به اعتراض به برگزاری مسابقات «فرمول ۱» در بحرین است، چند تا فکر با هم هجوم آورد به سرم. اول اینکه «یاهو»، همینقدر فهمیده که این دیوار نوشته مربوط به «بهار عربی» است که آنرا برداشته زده توی صفحه اولش و از «بیداری اسلامی» بی‌خبر است! دوم اینکه سوادش فقط به خواندن جمله سمت چپ این تصویر رسیده «BOYCOTT F1 IN BAHRAIN» اما جمله سمت راست را نتوانسته بخواند. اصلا فرض کنیم عربی هم بلد بوده؛ باز می‌گویم نتوانسته بخواند! اگر خوانده بود، منتشرش نمی‌کرد (خودم را گذاشتم جای یاهو!). دوم اینکه کوبنده‌تر از خون شهدا، معرفت پیروان شهداست. با این عکس یاد شهید بهروز مرادی و جمله مشهورش افتادم که در ورودی خرمشهر نصب کرده بود؛ «کوچه‌های این شهر به خون مطهر است، با وضو وارد شوید.» اصلا خون شهید برای استفاده ابزاری است و الا فایده‌ای ندارد!! «اتسابقون علی دماء الشهداء»... یعنی کوچه‌های این شهر به خون مطهر است، گم شوید بروید بیرون! «بهروز مرادی» جمله خود را برای پیروان شهدا نوشته بود اما امروز جمله او از روی این دیوار در منامه سر درآورده است، برای دشمنان شهدا. اینکه کفار بتوانند آنرا بخوانند یا نه، مهم نیست. مهم این است که بچه‌های قرن پانزدهم هجری تقدیر عالم را از نخلستان‌های حاشیه اروند رقم زدند تمام شد! خار چشم کفر در جهان امروز، رهروان شهدا هستند نه هیچکس دیگر. اردوغان مسلمان هم که باشد، کفر از او نمی‌ترسد در عوض از «حاج قاسم» ما طوری می‌ترسد که می‌خواهد او را بکشد. تیم «پورشه» از پیروان شهدا در بحرین ترسید و مسابقات فرمول ۱ را ترک کرد. اما روی خون شهدا مسابقه دادن فقط مختص مسابقات «فرمول ۱» است آیا؟! روی خون شهدا مسابقه ندهیم.

من  فیلم قلاده های طلا رو فقط یه بار دیدم ، اونم با اعمال شاقّه .

 امیرعلی صفا در وبلاگ آینده از آن حزب الله،مطلب خوبی درباره این فیلم نوشته که دیدم بهتره مخاطبان این وبلاگ چه اونایی که فیلم رو دیده ن و چه اونا که می خوان برن و ببینن، این مطلب رو مطالعه کنند. تا  من بخوام یه دور قمری لقمه رو دور سرم بچرخونم و بگم که چی به چیه ، اکران فیلم تموم شده  ! فقط یه موضوع اون هم اینکه اگه از من بپرسن که آیا حاضرم از این فیلم دفاع بکنم و یا دیدنش رو توصیه کنم ، جوابش قطعاً مثبته.این فیلم نگاهی به هیچ حزب خاصی نداره و و یک جریان ملی رو مطرح میکنه.فیلمی از تکه های وقایع نفس گیر درباره هشت ماه دفاع از جمهوریت نظام.قلاده های طلا، نمود عینی دیالوگ اون مدیر وزارت اطلاعات در فیلم به رنگ ارغوانه که رو به شهاب 8 می گه : "حاشیه گزارش ، مهمتر از متن گزارشه ".

اینم عین اون مطلبی که در وبلاگ آینده از آن حزب الله با عنوان "14 نکته درباره قلاده های طلایی که فراتر از انتظارم بود" میخونید:

۱) فرای از اینکه داریم در مورد چه فیلمی حرف می‌زنیم، این شور و شوقِ پیرامون فیلم را دوست داشتم. چرا که خیلی وقت بود چنین جوِ قشنگی را در سالن سینما ندیده بودم. مردمی که آمده بودند و آماده بودند که یک "فیلم" را ببنید نه اینکه صرفاً آمده باشند سینما! اتفاقی که خیلی به ندرت در سینمای ما می‌افتد. یک هیجان و رغبتِ خودجوش مردمی که فقط یک فیلم حرف‌دار می‌تواند آنرا ایجاد کند و چه خوب بود نه هر ماه که لااقل سالی چند بار چنین تجربه‌ایی تکرار می‌شد.

۲) اگر فیلم را هنوز ندیده‌اید شاید شما هم بر اساس موضع‌گیری برخی گروها در مقابل این فیلم، فکر می‌کنید قرار است یک فلیم در نقدِ جنبش سبز ببنید، اما باید بگوید سخت در اشتباه هستید! من از ابتدا تا انتهای فیلم تقریباً نقدِ خاصی به معترضین انتخابات ۸۸ ندیدم. اساساً "قلاده‌های طلا" قبل از آنکه یک فیلم سیاسی به معنای مد نظر ما باشد یک فیلمِ اطلاعاتی عملیاتی با داستانی قوی و نهایتاً یک نقد بسیار قوی درون‌گروهی است. و با این نگاه است که دو ویژگی اصلی این فیلم یعنی "انصاف" و "شجاعت در بیان" به خوبی مشاهده می‌شود.

۳) "انصاف" از آن جهت که بسیار عالی خط کشی می‌شود میان خرابکاران و معترضان! تا جایی که من احساس می‌کنم برخی دوستان سبز که با این فیلم مخالفت می‌کنند یا قطعاً فیلم را ندیده نقد می‌نویسند و یا ذره‌ایی انصاف ندارند. و شجاعت بسیار قوی که من به احترام این شجاعت کلاه از سر برمی‌دارم. اشتباه نکنید! بحثِ ساخت فیلمی ضد سبز و قضایای درونی سینمای ایران نیست که اساساً "قلاده‌های طلا" تقریباً به هیچ عنوان ضدسبز نیست، بلکه حرف بر سر شجاعت در نقدِ صریح و گاهی حتی گزنده‌ نسبت به وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران و البته ورود به نقد خاندان سلطنتی ایران است!

۴) از همان تیتراژ ابتدایی فیلم که صدای گوینده‌ی فرودگاه است و تعَدُدِ نشستن پروازهای خارجی؛ می‌شد فهمید که این طعنه‌ایی است به عدم توجه وزارت اطلاعات به ورود اینهمه پروازهای خارجی به ایران اما هرگز  فکر نمی‌کردم قرار است سوژه‌ی اصلی فیلم نقد وزرات اطلاعات باشد! آنهم اینقدر صریح و مستقیم. و تا آخر فیلم هم در لوای مرور حوادثِ تلخ ۸۸؛ کش و قوس پیرامون همین قضیه ادامه دارد و وقتی بعد از آرام شدن قضایا در انتها؛ فیلم القاء می‌کند حالا برعکسِ اول تمامی ورود و خروج‌ها کنترل می‌شود و بعد هم فضای آرام و زیبایی که بعد از این کنترل به نمایش گذاشته می‌شود  به خوبی دارد می‌گوید اگر وزارت اطلاعات کوتاهی نمی‌کرد شاید اساساً قضایای تلخِ بعد از انتخابات ۸۸ اتفاق هم نمی‌افتاد! (عمو فیلترچی، البته خوب این فقط یک حدس است).

۵) فیلم با داستانِ کوتاهِ بمب‌گذاری توسط سرویس‌های خارجی در هواپیمایی که "محمد خاتمی" هم یکی از سرنشینان آن است آغاز می‌شود و قرار است مثلِ فلان کشور که حزب هیچ شانسی برای پیروزی نداشته اما با ترورِ یکی از شخصیت‌های مهمِ حزب و مظلوم‌نمایی، حزبِ‌ مطلوبِ سرویس‌های خارجی استقبال مردمی را جذب می‌کند شروع می‌شود و البته خیلی سریع‌ هم از این موضوع می‌گذرد.

۶) یکی از نکات جالب اینکه "شریفی‌نیا" و "امین حیایی" را در نقش‌های مثبتی می‌بینیم که انتظار آنها را هم نداریم!

۷) اگر پیش و پس از انتخابات کفِ خیابان بوده‌اید بازسازی‌های موفقِ صحنه‌های کارناوال‌های انتخاباتی پیش از ۲۲ خرداد و پس از آن همان هیجان را به خوبی در شما زنده خواهد کرد و انصافاً کار سنگینی بوده بازسازی صحنه‌هایی به این گستردگی به این حد از موفقیت؛ صحنه‌های بی‌سانسوری که خیال می‌کنید مستند هستند و واقعی!

۸) یکی از زیباترین اتفاقات فیلم که برخواسته از همان انصاف و واقع‌نگری "طالبی" است؛ خواهر و برادری هستند که یکی هوادار دکتر احمدی‌نژاد است و دیگری هوادار مهندس موسوی که حتی در تظاهراتِ‌ بعد از انتخابات هم شرکت می‌کند. بحث‌هایی که ما بین این دو درمی‌گیرد؛ کری خواند‌ن‌ها، عصبی‌ شدن‌ها و البته سرانجام آنها زیباست و ستودنی و البته به دور از هرگونه غیرواقع‌نگری. چیزی که واقعاً‌ وجود داشت، من و برادرم هم با هم چنین بودیم، "طالبی" کسی را سانسور نمی‌کند، هوادار موسوی بودن را به آدم بدِ فیلم نسبت نمی‌دهد، پسرِ هوادارِ موسوی رفتار ناشایست ندارد، دخترِ هوادار احمدی‌نژاد یک قدیسه نیست. قرار نیست ما از پسرِ هوادار مهندس موسوی بدمان بیاید، فقط در انتها مثل بسیاری از هواداران آقای موسوی بعد از اینکه متوجه خرابکاری‌ها شدند؛ دیگر در تظاهرات شرکت نمی‌کند. دقت کنید به فضای دلنشین و دوست‌داشتنی گفتگو در خانواده‌ی این دختر و پسر و گفتگو‌های خشن و مشمئز کنده در خانه‌های تیمی و خط‌کشی‌های قابل باور بین این دو فضا.

۹) یکی  دیگر از تیکه‌های جالب و خوب فیلم هم مرورِ مناظره‌ی دکتر احمدی‌نژاد و مهندس موسوی است. ‌اولاً تجدید خاطره‌ی جالبی است در ثانی اوج شجاعتِ طالبی است که مامورِ رده‌بالای اطلاعات انگلیس می‌گوید از خودش خبر گرفتید؟ و جواب می‌شنود که نه! آقازادش خبر داده!! و بعد از آن هم بلافاصله‌ اعتراض مامور جوان اطلاعات (مهندس کامرانی که نقش آنرا امین حیایی به خوبی بازی می‌کند) که چرا دقت نمی‌کنید به نامه‌ی هاشمی؟ و بعد از آن پخش صحنه‌ی واقعی "عفت خانم"  که اگر پیروز نشد بریزد در خیابان‌ها!

۱۰) قلاده‌های طلا به شدت مستند به واقعیت است و بروز این واقع‌نگری در زمان اعلام نتایج بسیار دیدنی است! وقتی که تقریباً هیچ‌کدام از گروه‌ها تعجب نمی‌کنند از پیروزی دکتر احمدی‌نژاد. انگار که همه برایشان کاملاً قابل پیش‌بینی بوده چنین اتفاقی. همان چیزی که اکثر معترضین شاید به زبان نیاورند اما در دل می‌دانستند دکتر پیروز است.
حتی وقتی هنوز خرابکاران وارد ماجرا نشده‌اند و فقط مردم عادی معترض هستند پلیس هیچ دخالت و ممانعتی نمی‌کند. چیزی که شاید شما هم دیده باشید لااقل من به چشم خودم دیدم مامورین ضد شورش در روزهای اول روی موتور‌های خود شاتوت می‌خوردند و به مردم نگاه می کردند فقط!

۱۱) به نظرم روی اصلی سخنِ فیلم با اهمال‌گرانِ در وزارت اطلاعات است و به همین خاطر است که بچه‌ی دکتر(مامور رده بالای اطلاعات و مسول مانیتورینگ انتخابات) هم سقط می‌شود تا نشان داده شود این اهمال نه فقط برای مردم خطر داشت که بلکه خودِ اهمال‌گران هم متضرر شدند. در جای جای فیلم هم به این اهمال اشاره می‌شود. جایی که "امین حیایی" فریاد می‌زند "بیش از ۳۰ گزارش عملیاتی ارائه کردم ولی هیچ‌کدوم به بالا ارسال نشد!" یا جایی که همین مامور جوان می‌گوید نیازی نیست خیلی دقت کنید، فقط اگر یک‌بار کتاب‌های جین‌شارپ را خوانده باشید یا نگاهی به گرجستان انداخته باشید متوجهِ طراحی کودتای مخملی می‌شوید.  یا جایی که دکتر بارها می‌گوید من زیاد از این درگیری‌ها دیده‌ام، چیز مهمی نیست و سعی می‌کند فضا را آرام نشان دهد.
 (اگر فیلم را ندیده‌اید این تیکه را نخوانید؛ خطرِ لوث شدن!!). البته من نپسندیدم که دکتر نفوذی نشان داده شد؛ چون هر اهمال‌گری صرفاً نفوذی نیست؛ بلکه زیرسر برخی‌ها وقعاً بالش نرم است. دقیقاً مثل سکانسی از فیلم که بچه‌های پایگاه بسیج در سخت‌ترین شرایطِ ممکن هستند اما دوستان (!) در مرکز کنترلشان با نگاهی به صفحه‌ی مانیتورینگ می‌گویند همه چیز آرام است و مردم رفته‌اند خانه!

۱۲) در همین حال و هوا هستید که یک‌هو خیلی گذرا و غیرمستقیم صدای خانم رهنورد در مصاحبه‌ با بی‌بی‌سی فارسی و نظریه‌ی شامخ داماد و عروس به گوش می‌رسد و انفجار خنده در سالن سینما! باور کنید نه طالبی مثل‌ِ افتضاحِ اخراجی‌ها ۳ کسی را تمسخر می‌کند و نه جلف‌بازی پخش می‌شود بلکه فقط اصلِ‌ یک مصاحبه پخش می‌شود که اگر خنده دار است باید به خانم رهنورد تبریک گفت یا از او انتقاد کرد!

۱۳) اوج زیبایی فیلم پرداخت خوب به قضیه‌ی حمله به پایگاه بسیج است. جایی که وقتی واقعیت با هنرمندی بر پرده‌ی سینما نمایش داده می‌شود تیراندازی و حتی کشتنِ حمله کننده‌ها از سوی بسیجیان نه تنها نیازی نیست سانسور شود،  بلکه به عنوان یک انتظار مخاطب چندین بار نشان هم داده می‌شود. بله بسیجی با اسلحه‌ی گرم کسی را می‌کشد. اما حتی نشان دادن آن هم چیزی از مظلومیت بچه‌های بسیج کم نمی‌کند. این تیکه را باید خودتان ببنید و من از توضیح آن معذورم چرا که اگر بنا باشد فقط یک مطلب مجزا باید در مورد این تیکه از فیلم بنویسم.
اما فقط به عنوان مثال یک گفت‌وگویی بین دو بسیجی پایگاه وجود دارد که یکی مغموم نشسته و می‌گوید من در راهپیمایی بودم و دیدم که مردم خیلی زیاد بودند! اگر همه‌ی آنها به اینجا حمله کنند؟ و طرف مقابل جواب می‌دهد آن مردمِ خیلی خیلی اگر می‌خواستند خیلی سریع اینجا را می‌گرفتند، اما اینها که حمله می‌کنند (و در فیلم به خوبی گوشه‌ایی از این حمله نشان داده می‌شود) مردمِ معترض نیستند! اینها کسانی هستند که مردم حالشان را گرفته‌اند و از مردم کینه دارند!
نکته‌ی کلیدی که جلوگیری از سقوط پایگاه به دلیلِ وجود سلاح در آن هست هم بیان می‌شود. مظلومیت؛ عدم سانسور و فضای دلنشینی که یادآورِ جبهه‌هاست؛ آنقدر واقعی و ملموس است که مخاطب به خوبی همراه می‌شود. و سکانسِ همکاری برخی از مامورینِ پلیس و وزارت اطلاعات با سرویس‌های خارجی هم جسارتِ کارگردان است.
 

14) در همین گیر‌ودارِ درگیری جذاب و پراز نکته بین ماموران اطلاعاتی ایران و خارجی‌هاست که سخنان ره‌بر انقلاب پخش می‌شود مبنی بر اینکه دست‌های خارجی را ببنید در این حوادث! و اینجاست که منتظریم نه دی سریع‌تر برسد اما… (نکته‌ی ۴ را دوباره بخوانید).
تا انتهای فیلم هم همچنان سوالِ من بی‌جواب ماند که چرا برخی سبزها با این فیلم مخالفت کرده‌اند؟ ندیده نقد می‌کنند یا انصاف ندارند؟ بله؛ من هم قبول دارم که اتفاقاً قشنگی کارِ تحسین برانگیز "طالبی" در جایی بیشتر نمایان می‌شود که از آن طرف هم کسی با همین انصاف بتواند فیلمی به این صراحت بسازد اما این ربطی به فیلم ندارد، البته این را برای آنها نمی‌گویم که جد و آبادِ از تدارکات تا کارگردان و بازیگرانی همچون امین‌حیایی و دیگران و حتی خانواده محترم رجبی :)  را به فحش کشیده‌اند. خوب همچنان فحاشی کنند، به درک!. ولی برخی مثلاً با انصاف‌ها چرا نظرِ منفی نسبت به این فیلم دارند؟

در آخر به قول دوستی سرِ زیبایی قلاده‌های طلا شاید در آخرین چیزی است که روی پرده‌ی سینما به نمایش گذشته می‌شود. آنجا که "طالبی" فیلم را تقدیم می‌کند به…

ای خدا .....

ای دگرگون کننده احوال کائنات ، و ای هستی بخش بی زوال! با یاد روشن تو ،  بهاری دیگر در صحنه زمان ، متولد میشود . تا مهد تولد سالی تازه باشد.

سلام بر تو که تازگی را دوست داری و بهار را بهانه تجلی سلایقت در ذات عالم داده ای.

صدای قدم های سبز بهار در گوش جان زمین است

تقویم را ورق میزنم  ، ثانیه ها در شتابند و دقایق بی قرار و بی تاب و ساعات در هیجان ماجرایی خوش

من اما.....

در خیال ماجرای خوشی دیگر

ماجرایی كه از آدم تا خاتم مژده اش را داده اند

اما .....

دوست ندارم خود را  اسیر كلمات كنم

بی پرده بگویم

دلم گرفته یا بقیه الله

سالهاست كه عادت كرده ایم به دوری از حس پرشور بودن در كنارتان

امسال هم چشمانمان در انتظار دیدارتان بر درگاه جمعه ها خشك شد و نیامدی.

چه حس دلگیری دارد روزهای آخر سال و ندیدن گل روی شما.

چه حس دلگیری دارد آخرین ماه سال و وعده ملاقات بهار بدون استشمام بوی شما.

"ماه دوازدهم آمد...اما.....ماه دوازدهم نیامد"

تكراری شده روزهای عمرم بی شما

متی ترانا و نراك یا صاحب الزمان

همه شور و هوای بهار را در سر دارند

و هوای دل من آقاجان....

همچنان بارانیست

آقا ، هر جمعه كه دل میگیرد ، برایم حكایت درماندگی شما از پرونده اعمالم را به ارمغان می آورد. و صد افسوس و دریغ كه خود نیز نتوانستم این نفس را لجام و دهنه ای زنم تا شما را از این درماندگی برهانم.

دل را از غبار شرك ، كفر ، منیت ، غرور ، شهوت ، نسیان و نفاق پاك كنیم

وآنگاه دلی خواهیم داشت كه لایق است اسم مهدی(عج) را صدا كند و برای غریبی او بگرید.

آری بیائید با تحول خود كمی از تنهایی آقایمان بكاهیم.

بیائید اولین دعایمان در لحظه تحویل سال تنها برای آقایمان باشد:

خدایا ، سال 91 را سال ظهور مولایمان قرار ده و ما را ازمنتظران واقعی ایشان بگردان.....آمین

امیدوارم سال دیگه همصدا با اربابمون زمزمه كنیم:

یا مقلب القلوب و الابصار

 یا مدبر الیل و النهار

یا محول الحول و الاحوال

حول حالنا الی احسن الحال

دستان کوچکش به سختی به شیشه های اتومبیل حاجی می رسد.

آقا.....آقا دعا می خری؟

وحاجی سرش را بر می گرداند .....

و این بار دخترک با التماس:آقا تو رو خدا .....آقا تو رو خدا یه دعا بخر...

وحاجی شیشه  اتومبیلش را بالا می برد،تسبیح دانه درشتش را می گرداند و برای فرج آقا دعا می کند....

آقای اوباما!

این ما هستیم که گزینه هایمان را روی میز میگذاریم

آری

همواره این چنین است

اراده ملتی بزرگ میتواند

معادلات دنیای کوچک و محدود استکبار را بر هم بزند

و ما اراده کردیم که

زیر لوای ولایت آقایمان ، مولایمان و رهبرمان

سرنوشت سرزمینمان را خودمان رقم بزنیم

فصل چیدن میوه های مردم سالاری دینی فرا رسیده

بعد از تهدید شیاطین کفر و ظلم

بعد از ترورهای بزدلانه دانشمندانمان

بعد از تمام بن بستهایی که چاره ای جز تحریم برای گرگ صفتان نمیگذاشت

..........

دیگر تفنگ شما خالی از فشنگ است

جنگ،تحریم،تهدید،صدور قطعنامه،ترور،کودتا،شورش همه و همه را به کار گرفته اید

ولی امروز نوبت ماست

بعد از تمام فشارهای سیاسی

در اول وقت

با نیت خالصانه

در انتخابات شرکت کردیم

از حق انتخابمان دفاع کردیم

شرف و دین خود را به سیاست بازان نفروختیم

به جهانیان آموختیم دموكراسی را

وحدت را

و خصوصیات امت یكپارچه محمد(ص) را.

ثابت كردیم  ایران همچنان ام القرای جهان اسلام است

مهد اسلام است و جمهوریت

فصل چیدن ثمره های مردمسالاری دینی فرا رسیده

و ما با گزینه ی حضور خور

تمام گزینه های روی میز مشتی یاوه گو را

به زباله دان فرستادیم

و باز هم....

رو سیاهی به زغال ماند

زمین چقدر حقیر است برایشان....

اینجا دانشگاه است..... چه فرقی میکند کدام دانشگاه؟.... مهم این است، سر درورودی اینجا واژه مقدس دانشگاه حک شده.....اینجا که قدم میگذاری ، بوی معرفت را حس میکنی،بوی علم....معرفت و علمی جهاد گونه.

اینجا دانشگاه است ، جایی که شهریاری ها ،علی محمدی ها، رضایی نژادهاو ....احمدی روشن ها را تربیت کرده . لاله های سرخی که افتخار عَلَمداری تمام تشنگان علم و حقیقت جویان را تا ابد به نام پاک خود سند زدند.و هیهات اگر بگذاریم عَلَم پاکشان بر زمین بیفتد.

آری، در مملکتی که دین مردمانش ، دین تعلیم و تربیت است ، دینی که اولین آیه های آسمانی اش نشان ازقداست علم و علم آموزی دارد، اقرأ باسم ربک الذی خلق. خلق الانسان من علق.اقرأ و ربک الاکرم. الذی علم بالقلم. علم الانسان ما لم یعلم. دینی که معتقد است درقیامت ، قلم دانشمندان بر خون شهیدان سنگینی خواهد کرد ، کدام افتخاربالاتر ازاینکه شهید راه اولین آیه های دینت باشی؟

و به گفته سید شهیدان اهل قلم : مگر نه اینکه گردن ها را باریک آفریده اند تا درمقتل کربلای عشق آسان تر بریده شوند.

به راستی خون سرخی که ازرگهای مبارک شهدای راه جهاد علمی بر زمین ریخت ،درشریانهای هزاران دانشجو جریان دارد. و این ترورهای بزدلانه ، ذره ای از عزم این جوانان نخواهد کاست.از امروز دشمن با یک لشکر عظیم از مصطفی احمدی روشن ها طرف است. امروز ما سربازان امام خامنه ای با پیشانی بند "یامهدی" در سنگر شبکه های اجتماعی به حالت آماده باش در خواهیم آمد تا دشمن بداند اگر می خواهد مقابل پیشرفت جمهوری اسلامی را بگیرد، با ترور شهید مصطفی ره به جایی نخواهد برد. او باید همه مصطفی روشن ها را ترور کند. او باید با آموزش تروریست های حرفه ای در هر کوچه و برزن از کشور ایران روزانه صدها اتومبیل را به آتش بکشد.

و چه زیبا گفت مقتدایمان امام خامنه ای که:" رشد شتابنده علمی و فتح قله های دانش که با همت و عزم جوانان مومن و غیور و توانایی چون مصطفای شهید رونق یافته ، امروزقائم به هیچ فردی نیست. این یک جنبش تاریخی و برخاسته از یک عزم خلل ناپذیر ملی است."

و چه زیبا خانواده احمدی روشن درپاسخ مقتدایشان گفتند:" دشمنان زبون و یزیدیان زمان بدانند که با شهادت رساندن مصطفی ،ازحنجراین خانواده ندایی جز "ما رأیت الا جمیلا"و ازحلقوم ملت شریف ایران جزفریاد "یا لثارات الحسین" نخواهند شنید. دشمنان عنود داخلی و خارجی ملت سرافراز ایران اسلامی بدانند که هر قطره خون مصطفای عزیز ، هزاران جوان غیور و شهادت طلب دراقصی نقاط سرزمین اسلامی میپروراند که آرامش را ازاردوگاه استکبار و نظام سلطه خواهد ربود."ما ننسخ من آیه او ننسها نأت خیر منها او مثلا".

شک نکنید....فردا ازآن میلیونها شهریاری ،میلیونها علیمحمدی ، میلیونها رضایی نژاد و میلیونها احمدی روشن است.

بكشید ما را ، بیدارتر میشویم.

حماسه پرشکوه ده ها میلیونی نهم دی مردم ایران ، که در تاریخ 21 ساله انقلاب اسلامی بی نظیر بود و به خصوص حضور سه میلیونی مردم تهران نشان داد ملت در همه صحنه ها آنجا که لازم باشد ، حضوری عظیم و همه جانبه و بابصیرت خواهند داشت.

حماسه نهم دی نشان داد به رغم حیله ها ونیرنگ های معاویه ها و عمروعاص ها و عمربن سعدهای دوران ، ملت ایران بیدار است و اگر تاکنون دست به ریشه فتنه نبرده تا آن را برای همیشه درآورد ، تنها به دلیل آن است که گوش به فرمان رهبر خود دارد.

این گرد بادهای به غیرت درآمده

تسلیم رهبرند که طوفان نمیکنند

آقا ببین! برای دفاع از حریمتان

مردم دریغ ازدل و ازجان نمیکنند

حضور ده ها میلیونی مردم به آن کسانی که مسئولان را به آشوب های خیابانی و آتشفشان تهدید میکردند ، ثابت کرد آتشفشان خشم ولایتمداران بسیار پرگدازه تر و سوزاننده تراست. کافی است رهبرشان اشاره ای کوچک کند . آن وقت خیزش عظیم عاشوراییان و ریزش ناگهانی آشوبگران را خواهید دید.

آن موقع آیا حاضرید خون بدهید؟ ما که آماده ایم.... 

دیروز یا امروز یا فردا همین است

شیطان همیشه این طرفها درکمین است

این بار اگرچه در لباس نو ولیکن

فتنه رفیق کهنه این سرزمین است

ما هرچه خوردیم از خودی بوده نه ازغیر

این مار سی سال است که در آستین است

چون صخره باید بود پیش موج سرکش

سیلی جواب این هجوم سهمگین است

اینجا نه کوفه نه مدینه نه فلسطین

این مملکت ملک امیرالمومنین است

سردادن و سر را به ذلت خم نکردن

هرکس حسینی زندگی کرده چنین است

بالاتر از رنگ سیاه روضه ها نیست

ای آنکه گفتی رنگ ، سبز مخملین است.   شعر از "محسن عرب خالقی"

                 بسیج دانشجویی دانشگاه پیام نور مركز زنجان

                         یادواره شهدا را برگزار كرد.

یادواره شهدا توسط بسیج دانشجویی پیام نور مركز زنجان برگزار شد.

به گزارش خبرنگار نشریه افق ، این دیدار با حضور خانم قشمی از مسئولین ناحیه بسیج دانشجویی و دانشجویان دانشگاه پیام نور مركز زنجان برگزار شد.

همسر شهید میناخانی ضمن تشكر از این دیدار اظهار داشت شهید خیبرعلی با عشق و علاقه ای كه به جنگ داشت شغل خود كه كاشی كاری بود را رها كرد و خود به عنوان بسیج به جبهه اعزام شد.

وی افزود وقتی خیبرعلی فهمید كه دوستانش شهید شدند كسی نتوانست مانع از رفتن او به جنگ شود و حتی من و  دخترانم نتوانستیم مانع او شویم .

ما 8 سال با هم زندگی كردیم .وقتی به جبهه اعزام میشد 4 فرزند داشتیم و فرزند 5ام هم به دنیا نیامده بود.

وی گفت : شهید خیبرعلی در سال 1362 در جزیره مجنون در عملیات خیبر به مقام والای شهادت نایل شدند.

همسر شهید افزود: آنها 5 برادر و 2 خواهر بودند كه بزرگترین فرزند خانواده خود شهید خیبرعلی بود و خبر شهادت ایشان را نیز پدر و مادر او به ما دادند.

وی افزود : 10 سال پس از شهادت خیبرعلی با برادرش سلمان میناخانی ازدواج كردم.ایشان نیز 4 امین روز شهادت خیبرعلی به خانه برگشتند اما با چند تركشی كه در بدن داشتند.

او گفت : به علت جانبازی ، سلمان میناخانی پس از چندسال دست و پنجه نرم كردن با این تركش ها بالاخره طعم خوش شهادت را چشید.

همسر شهید افزود : شهید سلمان نیز در عملیات خیبر ، و در7سالگی فاطمه ، تنها فرزند خود به شهادت رسیدند.

در پایان نیز همسر شهید برای جوانان دعایی كردند.

خاطرنشان میشود به خاطر ناراحتی فرزندان شهید ، همسر او مانع از آمدن 5دختر خود به جمع دانشجویان شدند. فقط فاطمه در این جمع حضور داشت.

دیدن آلبوم عكس شهیدان خیبرعلی و سلمان میناخانی و گرفتن عكس یادگاری با خانواده آنها از دیگر برنامه های این دیدار بود.